Τα ψέματα τελειώνουν (1)

Ας δούμε για λίγο τον τρόπο με τον οποίο καταστρέφεται η έννοια και το όνομα της αλήθειας όχι μόνον από πολιτικούς απατεώνες και ψεύτες, ή εκφραστές του «καθαρού» ψέματος όπως είναι ας πούμε ο χώρος του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και από τα πολιτικά καθάρματα που έχουν βάλει ως σκοπό τους την επιστροφή της ειλικρινούς αμερικανοδουλοπρέπειας και €δουλοπρέπειας.

Όλοι καταλαβαίνουν πως ο ΣΥΡΙΖΑ άλλα έλεγε και άλλα έκανε, άρα πως έλεγε και λέει ψέματα.

Υπάρχει λοιπόν μια εμφανής και απόλυτη μη-ταυτότητα μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και αλήθειας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αυτή τη στιγμή για όλους το ψεύδος, και είναι όντως το ψεύδος, μόνο που πάντα αυτό ήταν (αυτό το τελευταίο είναι μια άλλη υπόθεση).

Ας έρθουμε τώρα στους ειλικρινείς ταξικούς καταπιεστές και ταξικούς δολοφόνους του λαού.

Το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, το ΠΟΤΑΜΙ, φαίνονται να μην βρίσκονται σε αυτό το σημείο της μη-ταυτότητας με την αλήθεια που ευρίσκεται ο ΣΥΡΙΖΑ (τουλάχιστον σήμερα).

Σε αυτούς τους πολιτικούς απατεώνες και πολιτικούς εγκληματίες θα προσθέσουμε σε λίγο και άλλους, ποσοτικά ασθενέστερους ή ακαθόριστους κομματικο-πολιτικά.

Άρα είναι αυτοί οι ταξικοί δολοφόνοι πιό κοντά στην αλήθεια;

Είναι δηλαδή ας πούμε αν και ταξικοί δολοφόνοι και ταξικοί εγκληματίες «τουλάχιστον» αληθινοί ή προσεγγίζοντες περισσότερο την αλήθεια;

Ισχυρίζομαι πως οι παραπάνω αναφερόμενοι είναι μεγαλύτεροι και ελεεινότεροι πολιτικοί ψεύτες και πολιτικοί εγκληματίες από τους πολιτικούς του ΣΥΡΙΖΑ.

Γιατί το λέω αυτό; πως το τεκμηριώνω;

Καταρχάς το τεκμηριώνω με το εξής απλό:

Είναι υποστηρικτές μιας ακόμα μεγαλύτερης καταστροφής του εργαζόμενου λαού και των μικροαστών, εφόσον ασκούν «κριτική» στον ΣΥΡΙΖΑ από μια πιό φιλελεύθερη ή αστικο-φιλελεύθερη σκοπιά στα θέματα της οικονομίας.

Λένε πολύ απλά πως το πρόβλημα δεν είναι τα μνημόνια, η ευρωπαϊκή ένωση, η κυριαρχία των ευρωκαπιταλιστών στην «εθνική οικονομία», αλλά η μη ολοκλήρωση της κυριαρχίας τους, η μη ολοκληρωμένη εφαρμογή όλων των παραγγελμάτων τους.

Γι’ αυτό και η κριτική τους στο εργατοκτόνο αγροτοκτόνο και μικροαστοκτόνο ασφαλιστικό νομοσχέδιο είναι και υποκριτική και στηρίζεται σε ένα ακόμα μεγαλύτερο ψεύδος από αυτό του ΣΥΡΙΖΑ.

Θα το πω απλά:

Είναι σαν να λένε στον πολιτικό εγκληματία, ταξικό και εθνικό προδότη Τσίπρα πως είναι ψεύτης γιατί υποσχέθηκε την λύτρωση των καταπιεσμένων τάξεων από τα επιπλέον βάρη που τους φόρτωσαν και τους φορτώνουν οι καπιταλιστές και ειδικά οι ευρωκαπιταλιστές και τελικά τους φόρτωσε και τα ίδια και περισσότερα, ενώ θα έπρεπε να τους υποσχεθεί εξ’άρχής την ολοκληρωτική και άμεση εξόντωσή τους, και αυτό είναι κατά την μαγική σκέψη αυτών των ευρώδουλων εγκληματιών η αλήθεια.

Η αλήθεια ως μια πλήρης ταυτότητα εξόντωσης.

Το ορθολογικότερο επιχείρημα «υποταγής» των «παλαιομνημονιακών», των υπερφιλελεύθερων και διαφόρων παρακολουθημάτων τους — όπως άνθρωπων του ψευτο-εθνικιστικού σκοτεινού πολιτικού περιθωρίου (Καραμπελιάς, Καλεντερίδης) — είναι το εξής:

Αν είναι να υποταχθείς, υποτάξου χωρίς θεατρικές αντιρρήσεις:

Ο αφέντης θα σε σεβαστεί περισσότερο, θα γλυτώσεις τις πρόσθετες ποινές, θα βγείς από το θεατρικό προσκήνιο της ψευτο-εξέγερσης και τελικά με την καλή συμπεριφορά (σου) και την ρεαλιστική προσαρμογή (σου) στην πραγματικότητα της υποταγής θα κατορθώσεις να επιβιώσεις και κάποια στιγμή θα απελευθερωθείς (όταν έρθει η «ανάπτυξη» και κάνουν οι μηλιές μπανάνες και οι καρυδιές κεράσια).

Ισχυρίζομαι πως αυτό είναι ακόμα μεγαλύτερο ψεύδος, ένα κυπατζίδικο κατασκεύασμα των προπαγανδιστικών μηχανισμών τύπου Μουρούτη και Σκάι.

Καμμία τύχη δεν θα έχει ο όποιος (υποψήφιος ακόμα) πρωθυπουργός καλός μαθητής που θα προέλθει από τους κόλπους των νεοδεξιών και πασοκοηλιθίων, αυτός είναι που θα πάει αδιάβαστος και άκλαυτος, μαζί του και ο λαός αν τον ακολουθήσει.

Ο Μητσοτάκης και η ΝΔ δεν βιάζεται να πάρει την εξουσία, θέλει να τελειώσει κάθε εφεδρεία του Τσίπρα, να γίνει η «τελική καταστροφή», και μετά να έρθουν οι «σοβαρές δυνάμεις» να περισώσουν υποτίθεται ό,τι έχει μείνει.

Αυτό που δεν έχουν καταλάβει όλοι αυτοί είναι ό,τι δεν υπάρχει τελική καταστροφή, κάθε φορά υπάρχει και άλλη και άλλη καταστροφή μέχρι να πεις το μόνο που προκαλεί έναν στοιχειώδη σεβασμό ακόμα και στα ευρωζόμπι: ΟΧΙ.

Το πολιτικό παιχνιδάκι Μητσοτάκη-Βενιζέλου-Γεννηματά-Θεοδωράκη, έχει πέραση τις μέρες αυτές, αλλά είναι φτηνό και όταν θα πετύχει ως προς τον στόχο του, την πτώση του Τσίπρα, θα αποκαλυφθεί στην ολοκληρωτική του αχρειότητα και αποτυχία. 

Όταν, αν συμβεί αυτό, η πιθανή νέα «παλαιομνημονιακή» κυβέρνηση (ή μια οικουμενική με κυριαρχία των παλαιομνημονιακών), έρθει αντιμέτωπη με την μη-τήρηση των υποσχέσεων των ευρωαφεντικών και την ακόμα μεγαλύτερη απαιτησή τους για «ριζοσπαστικότερες» τομές καταστροφής πλέον του έθνους-κράτους, θα έχει μπροστά της μια ξεκάθαρη εθνική καταστροφή που δεν θα μπορεί να την ρίξει στην πλάτη του Τσίπρα και της «αριστεράς» του.

Οι διάφορες δεξιοφιλελεύθερες πορδές που μιλάνε από τώρα για «ειδικά δικαστήρια» θα δούνε άλλα πράγματα, πράματα και θάματα, τού ΝΑΤΟ πλέον πράματα.

Ειδικά η στάση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΠΟΤΑΜΙ είναι εγγύηση ολικής καταστροφής, με δεδομένη την αφλογιστία της ΛΑΕ και την ανυπαρξία κάθε άλλης «ευρωσκεπτικιστικής» δύναμης.

Αυτό που βλέπω εγώ μέσα από την νέα πολιτική ψευδολογία και αλητεία των πάλι αποθρασυμένων τομαριών που κατέστρεψαν την χώρα από το 1949 και μετά, είναι την καταστροφή του λαού και της χώρας.

Αλλά ως εδώ εξετάσαμε την έννοια του πολιτικού ψεύδους και την πολιτική εξαχρείωση του δυτικόδουλου αστικού και μεσοαστικού κατεστημένου χωρίς να εξετάσουμε τις ευθύνες των υποτελών λαϊκών τάξεων.

Σε αυτό θα επανέλθουμε εξετάζοντας και τις ευθύνες των πολιτικών δυνάμεων εκείνων που φαίνονται να είναι εγγύτερα στις υποτελείς τάξεις, εκφράζοντας ίσως πιο ξεκάθαρα το ψεύδος (το οποίο φωλιάζει μέσα στις υποτελείς τάξεις) που φτάνει ως το ελεεινό σημείο της μεγαλειώδους αυτο-εξαπάτησης..

Πέραν του κρατισμού και του αντικρατισμού.. Κριτικές σκέψεις για την απελευθέρωση της ζωής από τα δόγματα..

2 έτη ago