Να "χωνέψουμε" τη νέα κατάσταση και να προχωρήσουμε..

Υπάρχουν πολλές «ψυχρές» αναλύσεις του προσφυγικού-μεταναστευτικού «θέματος» στην χώρα, που συνυφαίνονται με μια ευρύτερη σκεπτικιστική στάση απέναντι στην θέση μιας πιθανά μεγάλης μάζας ξένων σε μια κοινωνία με οικονομικά, πολιτικά, γεωπολιτικά προβλήματα κ.λπ

Συμμερίζομαι σε μεγάλο βαθμό αυτές τις αναλύσεις στον βαθμό που αποκαλύπτουν πως κάτω από το γλοιώδες «ανθρωπιστικό» περίβλημα των χειρισμών των Ευρωπαίων και Αμερικάνων ιμπεριαλιστών υπάρχουν σαφείς βιοπολιτικές και γεωπολιτικές στοχεύσεις που δεν έχουν κανένα «θετικό» περιεχόμενο ούτε για τους μετανάστες-πρόσφυγες ούτε για τον ελληνικό λαό.

Όμως δεν θέλω, χωρίς να υποκύπτω σε έναν «ουτοπικό ηθικισμό» (σιχαίνομαι αυτή την στάση-κοσμοθέαση), να περιορίσω την αντίληψη και την ηθική μου στις στοχεύσεις των προαναφερόμενων βρυκολάκων.

Κατά κάποιο τρόπο οι «ψυχροί» και ρεαλιστές αναλυτές αφήνουν να τους διαφύγει ο πλούτος της δυναμικής που περιέχεται σε οποιοδήποτε χειρισμό των εξουσιαστικών δυνάμεων αυτού του κόσμου, ειδικά αυτού του «μετανεωτερικού» δυτικού κόσμου που μας ταλαιπωρεί όχι μόνον με τις ενέργειές του αλλά και το γλοιώδες ανθρωπιστικό περίβλημα με το οποίο τις περιβάλλει.

Είπα κάποια στιγμή μέσα στις προηγούμενες κρίσιμες μέρες πως αυτό που μας εκπέμπουν οι δυτικοί βρυκόλακες ως (πρακτική και νοηματική) «κατάρα» εμείς πρέπει να το κάνουμε ευλογία.

Η Ελλάδα, ο ελληνισμός έχει όλες τις δυνατότητες να αφομοιώσει κάθε «βιοπολιτική» πρόκληση και επίθεση των δυτικών βρυκολάκων με έναν τρόπο που αυτοί (και οι εδώ ιδεοληπτικοί ακόλουθοί τους) δεν μπορούν ούτε καν να διανοηθούν.

Αρκεί να μην υποκύψουμε στον συναισθηματικό και γλοιώδη «ανθρωπισμό» των δυτικών αφεντάδων μας και να αφήσουμε την αντιφατική και αντινομική κοινωνία «μας» να λειτουργήσει και με τις άτυπες, μη θεσμοποιημένες, υπόρρητες «παραδόσεις» της.

Αυτές οι «παραδόσεις» δεν είναι ούτε «καλές» ούτε «κακές», περιέχουν ακραία αντιφατικά στοιχεία, συγκροτούν ένα ιδιαίτερο «χωνευτήρι» αξιών, στάσεων, πρακτικών, φαντασιακών νοηματοδοτήσεων, που δεν μπορεί να εξηγηθεί αν δεν σταθεί κανείς στην θέση της χώρας ακριβώς στο σημείο που βρίσκεται.

Η Ελλάδα μπορεί να απογοητεύσει οικτρά έναν δημοκρατικό άνθρωπο, ή απλά έναν ευαίσθητο άνθρωπο, την ίδια στιγμή που θα αναδύσει στοιχεία εξαιρετικής ποιότητας και με την «καλή έννοια» αφομοιωτικότητας του «εισερχόμενου στοιχείου».

Πρέπει καταρχάς να χωνέψετε όλοι σας, και εγώ σας έχω βοηθήσει με τις ασήμαντες δυνάμεις μου να το κάνετε, πως η μάζα των προσφύγων μεταναστών που θα παραμείνουν μέσα στην χώρα, με την «βοήθεια» των ευρωβρυκολάκων και τουρκοβρυκολάκων, θα είναι πολύ μεγάλη.

Πιθανόν θα έχουμε μεγάλη διαφυγή με υπόγειο τρόπο και «άνθηση» ελληνο-αλβανικών παρακυκλωμάτων «απεγκλωβισμού» των προσφύγων μεταναστών από την χώρα.
Με λίγα λόγια θα υπάρξει μεγάλη συνέχεια στο σήριαλ της δυτικής αλλά και ελληνικής αθλιότητας στο επίπεδο των «αλληλοκατηγοριών» και των «αλληλοχειρισμών».

Προβλέπω απόβαση γερμανομπάτσων γερμανοανθρωπιστών και γερμανοπρακτόρων για να «βοηθήσουν» την ελληνική αστυνομία και τις ελληνικές μυστικές υπηρεσίες στον έλεγχο και τον περιορισμό της «ροής» στην γαμιολοΓερμανία που θα συνεχιστεί σίγουρα από άλλους δρόμους.

Θα υπάρξει κρατική και παρακρατική κωμικοτραγωδία και σουργελομπατσοκατάσταση χωρίς προηγούμενο.

Η χώρα και ο λαός της πρέπει να ξεπερνάνε συνέχεια αυτό το επίπεδο «πραγμάτευσης» της κατάστασης και να επικεντρώσουν στους ανθρώπους, στο ζουμί δηλαδή της πραγματικότητας.

Να μην περιοριστούμε δηλαδή στις «ρεαλιστικές» κυνικές και «βιοπολιτικές» πτυχές της κατάστασης και να μην χάψουμε την βλακεία και την κακία τόσο των ευρωβρυκολάκων όσο και των τουρκοβρυκολάκων απέναντι στους ανθρώπους αυτούς.

Μη τρελαίνεστε αγαπητοί.

Οι περισσότεροι Σύριοι, αλλά και όλοι οι άλλοι (ειδικά οι αδικημένοι Αφγανοί) που ήρθαν και έρχονται εδώ δεν κάθησαν στην Τουρκία παρά την κοινή θρησκεία και το γεγονός πως αυτή τους «βοήθησε» στον αγώνα ενάντια στον ‘Ασσαντ, την σιχαίνονται την Τουρκία, έτσι όπως τους φέρθηκε και τους φέρεται.

Ο Σουλτάνος παράφρονας αλλά και ο τουρκικός λαός ήταν και είναι μια μεγάλη απογοήτευση ειδικά για την πλειονότητα ακόμα και του σουννιτικού συριακού λαού.

Θυμηθείτε, οι ‘Αραβες είναι ένας παράξενος και επίφοβος μερικές φορές λαός αλλά έχει μνήμη περηφάνεια και τιμή, οι Γιουνάν έχουν μια ιδιαίτερη και ιδιόμορφη θέση στο φαντασιακό τους.

Και αυτό συμβαίνει και με τους άλλους λαούς.

Μη χάνετε την ψυχραιμία σας και την ευφυΐα σας, έχουμε δουλειά να κάνουμε, όταν μπορέσουμε να χωνέψουμε τα δεδομένα χωρίς αφέλεια (αιώνιο θα είναι το μίσος απέναντι στους δυτικούς) αλλά και χωρίς παράνοια και πανικό.

Πέραν του κρατισμού και του αντικρατισμού.. Κριτικές σκέψεις για την απελευθέρωση της ζωής από τα δόγματα..

2 έτη ago